Çukurova Kurtuluş Savaşında Rahime Hatun

Çukurova Kurtuluş Savaşında

Rahime Hatun

M. Demirel Babacanoğlu Yazdı

Kurtuluş Savaşı tarihimize baktığımız zaman kadınlarımızın beylerinin yanında yer aldığını görüyoruz. Silahlanıp cepheye gidiyorlar. Cephane taşıyorlar. Canla başla savaşın kazanılmasına çalışıyorlar…

Çukurova’da, Ege’de, İstanbul’da, Kastamonu’da, Gaziantep, Maraş, Urfa’da büyük yararlıklar gösterdiler… Onlardan biri de Çukurovalı Rahime Kadındı. Savaştaki hızlılığı uçar gibi düşmanın üzerine atılışı nedeniyle Rahime Tayyar adını vermişlerdi ona.

Rahime Hanım, 1890 yılında, Osmaniye’nin eski adı Raziyeler Köyü olan Kayalı Köyü’nün Kanlıgeçit Mahallesi’nde doğdu. Köy, Hamıs Çayı’nın aktığı yerde olup Düziçi-Yarbaşı’na ayrılan yolun üstündedir. Asıl adı, Ağcahan Boğazlı’dır. Osmaniye, Gaziantep Karayolunda Osmaniye’ye 17 km. uzaklıktadır. O yıllarda Düziçi, Osmaniye köy gibi olup Adana’ya bağlıdır. Yollar da açılmış değildir.( 23.10.1996, Osmaniye il olmuştur.)

Rahime Kadın 27 yaşındaydı. Evlerinde çete olacak erkek yoktu. Çete yazılmak istiyordu. Yazıcılar itiraz edince, “Erkekten aslan oluyor da dişiden aslan olmaz mı?” diyor. Yazıcılar, bu yanıt karşısında donakalıyorlar! Çete yazmaktan başka umarları yoktur, yazıyorlar.

Artık O, ayağında şalvar, göğsünde fişeklik, elinde filinta olan bir kahramandır. Yemeğini bile atının üstünde yiyor. Kahramanlıkları nedeniyle ona “Onbaşı” rütbesi veriliyor. Fransızlar dayanamıyorlar karşısında.

Osmaniye’nin şimdiki Atatürk Caddesi üzerinde bahçeli evlerden birinde Hacı Ökkeş’in görkemli bir evi vardı. Fransızlar burayı işgal ediyorlar, karargah yapıyorlar. 05 Ağustos 1920 günü Hayta Hüseyin seksen kişilik çetesiyle Fransız Karargahı’nı bastılar. Çarpışma akşama kadar sürdü. İstenilen sonuç alınamadı. Çete geri çekilmek zorunda kaldı.

Çekilme sırasında Rahime Onbaşı siperden çıkıp sürünerek karargahın bahçe kapısı önüne geldi. Ayağa kalktı; “Haydi Allah’ını seven yürüsün” diye bağırdı. Bu sırada Karargahtan atılan bir kurşunla alnından vuruldu, yere yığıldı. Sürünerek yanına yetişen çete arkadaşlarına “Cesedimi düşman eline bırakmayın” dedi. Çetecilerden Andırınlı Danacı Mahmut silahının ucuna beyaz mendil bağladı, Rahime Onbaşı’nın cesetini sırtına aldı, Hamıs (Osmaniye) Çayı’nda bulanan değirmene kadar götürdü, toprağa verdiler. Çetelerin kahramanlık savaşlarıyla 25 Aralık 1918’de işgal edilen Osmaniye 07 Ocak 1922’de kurtuldu.

Kahraman Çukurovalılar dirençli büyük savaşlar verdiler. 27 Aralık’ta (1921) Tarsus, 03 Ocak’ta Mersin, 05 Ocak’ta Adana (1922) kurtuldu.

Kutlu olsun kurtuluş bayramlarımız.

04.01.22021, Adana

*****

Read Previous

GESAM’dan “Hoş Gel Yeni Yıl” Sergisi

Read Next

Merì’de “Zamansız Ebedi Sanat”

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d blogcu bunu beğendi: