Ahmet Ündağ’dan Şiir ;

AYRILIĞA DAİR

Ahmet Ündağ Yazdı

AYRILIĞA DAİR

Hiç iz bırakmamıştım
………………..giderken
Bundan eminim
Yine de buldun beni
Buldun ve geldin

Uzun zaman oldu
……….değişmişsin
Duruşuna,oturuşuna
Bir ağırlık,olgunluk gelmiş

Konuşuyorsun,görüyorum
Ne söylediğini bir duyabilsem
Derinime sessizlik çökmüş
Söylediklerin bana ulaşmıyor

Böyle anlarda
……….zamanın
Şiirsel bir tınıya ihtiyacı var
Bir tırtıl yürüse
Ay ışığıyla yıkanmış bir dalda
Bir kaç ateş böceği uçuşsa
………………………….etrafta
O kadarı yeter bana

Terasta yatıyoruz
………….açık havada
” Geç oldu
Kalmama izin verir misin
…………………. demiştin”
Uzanmış yatıyorsun yanı başımda
Ne ben varım orada
Ne de sen
Gün ağarırken
…………….ve ben
Yorgun bir uykunun
Sarmalında yatarken
Birileri
İçimdeki şarkıyı tutuklamaya gelince
……………………………………..uyandım

Bütün bir gece
Ruhlarımıza üflenmiş
……………..o büyülü nefes
Terketti bizi….

*****