“Devinim” Balesi

AKM’de Ayakta Alkışlandı

Haber: Kemal Gönüleri

Ekin Akbaş Bale ve Dans Okulu’nun 55 Yetişkin Bale Dansçısının Sahnelediği “Devinim” AKM’de Dakikalarca Ayakta Alkışlandı.

Ekin Akbaş Bale ve Dans Okulu‘nun yetişkin bedenlerin dönüşüm hikâyelerini odağına alan yeni sahne prodüksiyonu “Devinim”, 9 Haziran’da Atatürk Kültür Merkezi (AKM) Tiyatro Salonu’nda sanatseverlerle buluştu.

Ana sponsorluğunu Elidor’un üstlendiği gösteri; KAFT, Brown-Forman, Penti, NYX Professional Makeup, Memorial, Algida ve Züber’in destekleriyle gerçekleşti.

Toplam 55 yetişkin bale dansçısının sahne aldığı “Devinim”, dönüşüm, hafıza, dayanıklılık ve yeniden başlama temaları etrafında şekillenen yapısıyla seyircilerden büyük ilgi gördü.

Gösteri; sanatçılar, akademisyenler, bilim insanları, sivil toplum temsilcileri ve farklı alanlardan kanaat önderlerini aynı salonda buluşturdu. AKM Tiyatro Salonu’nda gerçekleşen performansın ardından dansçılar ve yaratıcı ekip dakikalarca ayakta alkışlandı.

2011 yılından bu yana bale geçmişi olmayan yetişkinleri bale ve dansla buluşturan Ekin Akbaş Arpacı öncülüğündeki okul, üçüncü büyük sahne prodüksiyonuyla yetişkin bedenlerin sahnedeki görünürlüğüne ilişkin çalışmalarını bir adım daha ileri taşıdı.

Gösteride yer alan dansçıların her biri farklı yaşam deneyimlerini sahneye taşıdı. Aralarında hamile olanlar, yeni doğum yapanlar, yoğun iş hayatını sürdürürken provalara devam edenler ve sağlık süreçleri içerisinde dans etmeyi sürdürenler yer aldı. Toplulukta ayrıca yetişkin yaşta bale ile tanışarak sahneye çıkan bir erkek bale dansçısı da performans sergiledi.

Yetişkin yaşta bale ve dans ile tanışan bireylerin yıllar içinde kurduğu bağ ve gösterdikleri gelişim, okulun en güçlü çıkış noktalarından biri olmaya devam ediyor. Her yaştan ve farklı yaşam deneyimlerinden katılımcıyı dans etrafında bir araya getiren ekip, yetişkinler için kapsayıcı bir sanat alanı yaratmayı sürdürüyor.

Ekin Akbaş Arpacı, “Devinim”i şu sözlerle anlatıyor:

“Pratiğimde bedeni yalnızca hareket eden bir varlık olarak değil; düşünen, hatırlayan, direnen ve yeniden kuran bir özne olarak ele alıyorum. Devinim, bu yaklaşımın sahnedeki karşılığıydı. Gösteri gecesi sahnede yalnızca koreografiler değil; yılların emeği, cesareti, kırılganlığı ve dönüşümü vardı.

Her beden kendi hikâyesiyle sahnedeydi. Beklerken, iyileşirken, bakım verirken, yeniden başlarken… Seyircilerle birlikte bu hikâyelere tanıklık etmek bizim için çok değerliydi. Dakikalar süren alkışlar yalnızca sahnedeki performansa değil; hareket etmeye, dönüşmeye ve yeniden başlamaya cesaret eden herkese aitti.”