Tarsuslu Ressam Besim Suluhan Resim Sergisi

Tarsuslu Ressam Besim Suluhan Resim Sergisi

M. Demirel Babacanoğlu Yazdı

Tarsuslu Ressam Besim Suluhan, 11 Kasım 2020 günü, Adana Büyükşehir Belediyesi 75. Yıl Sanat Galerisi’nde üçüncü kişisel resim sergisini açtı. Sergide 50 kadar tablo bulunuyordu. Korana virüs dolayısıyla açılış töreni yapılamadı. Dileyen sanatseverler gelip sergiyi izlediler.

Besim Suluhan, 1951 Tarsus doğumlu emekli işçi. 1971 yılında Tarsus Endüstri Meslek Lise’ni bitirdi. On yıldır resim yapıyor. Hiçbir kimsenin önerisi, yönlendirmesi olmadan kendi kendine resme başladığını belirtiyor. Tarsus Ressamlar derneği üyesidir.

Ressam, genellikle sıcak renkleri kullanıyor. Konularını günlük yaşamdan alıyor. Kadın, çocuk, nü resimleri çalışmalarına ağırlık veriyor. Tuvale yerleştirme, çizgi, fırça çekiş ölçülü biçili oranda. Ressam şiir de yazıyor. Bir şiirini yazalım. Başlıksız.

“Umarsız bir gecede/ Hatıralardayım/ Sevmek öyle kolay mı/ Bir bilsen solmaktayım/ Unutmak imkansız gibi/ Dipsiz kuyulardayım/ / Ne yapsam çaresizim/ Sen ne dersen/ Kalbimle firardayım/ Mehtabında sarhoş tutuk/ Hatıranda yanmaktayım/ Sevmek öyle kolay mı/ Bir bilsen bilebilsen/ Solmaktayım”

İşte bir tuvalde; güleç, hüzünlü, donuk bakışlı, sıcak renklerle betimlenmiş çocuk başları… gözler hep gelecekten bir şey bekler gibi… yaşam böyle işte… belki de çocukluktan başlar…Bak işte burada da başlar renk armonisi içinde; kadın başları ayrı bir başarı; onların da sorunları gözlerinden okunuyor… Ya şu kuşlara ne demeli, gagalarını açmış yavrular analarından yiyecek bekliyor. Arada kedi başları görünüyor, belki de kuşları yiyecek… Yaşımın güçlüğü burada da ağırlığını gösteriyor…

Bir kadın portresi açık yakalı, hüzünlü bakış, karşıdan bir şey bekler gibi. Orta yaşı geçmiş, gözlerde umut, saçlarda dağınıklık, pembeleşmiş yüzleriyle yaşamı seviyor. Bir başka portre ise daha umutlu… bakıyor yaşama. Çocuklu portreler de ilginç. Çocukla anne bir dünya.

Söylencelerden esinlenme olmalı. Üç memeli kadın ve çocukları… Memelilerin beslendiği bir organ bu. Başka bir görüntü de öyle. Çocuk başları bir çiçek, bir balon gibi betimlenmiş, kadının kucağında görülüyor… Yaşamı kadın sağlıyor onlara… Güleç yüzlü, sağlam bakıyor yaşadığı yere. Bir kadın da kucaklamış çocuğunu, basmış bağrına; çocuğun bakışı çok umutlu. Anne ve çocuk uyumlu…

Bir çocuk portresi çok başarılı resmedilmiş. Fon lacivert havai renkte, çocuksa renkli giysili, pembe yüzlü, uzun bakışlı, saç düzeni yerinde… tamamlanmış. Umut dolu…sevgi dolu. 13.11.2020, Adana

*****

Read Previous

Bir Garip Orhan Veli

Read Next

17 Kasım 2020 Salı Günün Sergileri

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d blogcu bunu beğendi: