Ahmet ÜNDAĞ’dan bir Şiir KELEBEK DOKUNUŞU

Ahmet ÜNDAĞ’dan bir Şiir

KELEBEK DOKUNUŞU

Ahmet ÜNDAĞ Yazdı

KELEBEK DOKUNUŞU

……..Şimdi hatırlıyorum da,çocukken kelebek yakalardık. Bazen yakınımızdaki bir yere konan kelebeğin kanatlarındaki o renk zenginliği,renklerin kanatların üzerinde bir vitray esintisi veren doğaçlama yerleşimi, bize karşı konulamaz bir sahiplenme isteği verirdi.

……..Konduğu yerde senkronize birleşen kanatların üzerindeki,doğanın yarattığı bu muhteşem tabloyu parmaklarımızın ucuyla bir tüy dokunuşuyla yakalar,gözlerimizin önüne kaldırırdık. Öylesine zarif,o kadar narin olurlardı ki,ödümüz kopardı onlara bir zarar verebiliriz diye… Yine de bunu yapmaktan kendimizi alı koyamazdık.

………Sonra hemen o kanatlara bir zarar gelmesin diye kelebeği avucumuzun ortasına koyar, dokunuşumuzu geri çekerdik. Kelebek o ilk anın tutsaklığındaki şokun etkisinde özgürlüğünün farkına varamaz,bir kaç saniye öyle kalır,sonra uçar giderdi.

……….Yine de o ilk dokunuştan parmaklarımızın ucunda pudra kıvamında belirsiz bir iz kalırdı. Ve o iz,daha bir süre o anın hazzını bize yaşatırdı.

…………Zaman mı çok hızlı geçti,yoksa içimizdeki çocuk hâlâ canlılığını yitirmediğinden bize mi öyle geliyor,şimdilerde bir şiirde,hatta bir düz yazıda bile o ilk hazzı tüm tazeliğiyle yakalamak beni heyecanlandırıyor,o günlerin mutluluk veren anılarına dönüyorum. Bir dizeye,bir cümleye o aşina kelebek dokunuşuyla yakalanmış ve adeta bir kuyumcu titizliğiyle yerleştirilmiş kelimelerin kattığı düşsel zenginlik bana başka bir evrenin kapılarını açtığında,ben o şiiri ya da düz yazıyı yaratanı minnetle kucaklıyor ve seviyorum.

*****

Read Previous

İyilikle kötülüğün galaktik restleşmesi 

Read Next

Şampiyonlar Kemerburgaz Kent Ormanı’nda buluşuyor

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d blogcu bunu beğendi: