“Kütüphaneler Haftası”nın Ardından

“Kütüphaneler Haftası”nın

Ardından

M. Demirel Babacanoğlu Yazdı

Kütüphaneler haftası başlamış ve bitmiş…

25 Mart Pazartesi günü başlamış 31 Mart Pazar günü de bitmiş..

Adana edebiyatçılarının haberi yok! Başka illerin edebiyatçılarının haberi var mı? Ya İstanbul edebiyatçılarının? Tüyapcıların, festivalcilerin?…

Çok önemli mi bu ülkede edebiyatçı olmak? Yıllardır edebiyatla uğraşıyoruz. Yılladır gazetelerde, dergilerde kitaplarda yazıyoruz, kimin umurunda? Hiç birisi demiyor kütüphaneler gününüz mutlu/kutlu olsun?! Ya Edebiyat dernekleri… Onlar da susuyorlar! Okullar, edebiyat öğretmenleri, üniversiteler yok mu? Neden kılları kıpırdamıyor. Sıradan bir gün olsa elli yüz, belki beş yüz ileti gelir; hayırlı olsun, kutlu olsun filan der!. Kütüphane, kitap günü oldu mu yok öyle bir şey?

Ne bu kitaba karşıtlık, ne bu kitap sevmezlik?

Adana’da bir Kütüphaneyi gezdim, gördüm. İçeride öğrenciler yoğun bir biçimde kitap okuyorlar, aferin.

Birkaç kitap, resim, karikatür, portre sergilenmiş.

Kitap sergisindeki kitaplara baktım. Adana’da oturan yüzden fazla kitap yazan şair yazar var; hiç birinin kitabı yok sergide. Olmamasından dolayı da üzüldüm doğrusu. Kendimce onlar edebiyatçı sayılmıyor dedim(!). Sayılsalar kitaplarından biri konulurdu sergiye. Haydi Adana’da oturan edebiyatçılardan kitap yok; Adanalı olup da, İstanbul’a yerleşen şair yazarların kitapları da yok. Ünlü aşıklardan Karacaoğlan, Dadaloğlu’nun da kitapları yok.

Ne anladım ben kütüphaneler haftasından?

Tarihte çok kütüphaneler, çok kitaplar yakılmıştır. Kitapları tehlikeli gören bir anlayış bugün bile yaşamını sürdürmektedir.

Yine de hiç yoktan iyidir diye “kütüphaneler haftasını” kutluyorum.

*****

About Kemal Gönüleri

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.